аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова камлёт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
камлё́т мн. камлё́ты |
| Родны каго? чаго? |
камлё́та мн. камлё́таў |
| Давальны каму? чаму? |
камлё́ту мн. камлё́там |
| Вінавальны каго? што? |
камлё́т мн. камлё́ты |
| Творны кім? чым? |
камлё́там мн. камлё́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
камлё́це мн. камлё́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
— Вы разбіраецеся ў беларускай мове?
— А то ж!
— Глядзіце: бацька пабіў сына, бо ён быў п'яны. Хто з іх быў п'яны?
— Ён.
kamliot — беларуская лацінка
Слова камлёт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік камлёт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове камлістасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› камлемент (9)
(7) уразлё́т ‹
› камлё́вы (7)
(7) турзлё́т ‹
› камлё́м (6)
(5) узлё́т ‹
› камлі́стасць (11)
(4) плё́т ‹
› камлі́сты (8)
(9) рыфмаплё́т ‹
› камло́т (6)
(6) паплё́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Ліда