азялеласць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова азялеласць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	азяле́ласць мн. азяле́ласці
Родны каго? чаго?	азяле́ласці мн. азяле́ласцяў, азяле́ласцей
Давальны каму? чаму?	азяле́ласці мн. азяле́ласцям
Вінавальны каго? што?	азяле́ласць мн. азяле́ласці
Творны кім? чым?	азяле́ласцю мн. азяле́ласцямі
Месны у кім? у чым?	азяле́ласці мн. азяле́ласцях
Клічная форма	— мн. —

Слова азялеласць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік азялеласць — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — шкляная пасудзіна без ручкі для вады.
кантовая шклянка — гранёный стакан
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады; карэц (параўн.: кварта).
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак.
аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Фужэр — бакал на высокай ножцы (для шыпучага віна, прахаладжальных напіткаў і пад.).
Чара — пасудзіна для піцця віна, часта з рознымі ўпрыгожаннямі (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — кубак для піва (пивная кружка). (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка (часта на ножцы), прызначаная для піцця спіртных напояў; стопка.
Кілішак — чарка на ножцы (рюмка).