аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова камялёк
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
камялё́к мн. камялькі́ |
| Родны каго? чаго? |
камялька́ мн. камялько́ў |
| Давальны каму? чаму? |
камяльку́ мн. камялька́м |
| Вінавальны каго? што? |
камялё́к мн. камялькі́ |
| Творны кім? чым? |
камялько́м мн. камялька́мі |
| Месны у кім? у чым? |
камяльку́ мн. камялька́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Свой над вірам патрасе, але ў вір не панясе.
мне ў адной краме сказалі:
«гэтыя красоўкі не арыгіналы, гэта ЛЮКС-КОПІЯ»
kamialiok — беларуская лацінка
Слова камялёк (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік камялёк — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове камяністасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› камяка́сты (9)
(7) матылё́к ‹
› камякаўтварэ́нне (15)
(5) бялё́к ‹
› камяко́вы (8)
(7) рубялё́к ‹
› Камяне́ц (7)
(6) хмялё́к ‹
› камяне́ц-падо́льскі (17)
(7) шынялё́к ‹
› камяне́цкі (9)
(5) намё́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).