аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кананір
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
канані́р мн. канані́ры |
| Родны каго? чаго? |
канані́ра мн. канані́раў |
| Давальны каму? чаму? |
канані́ру мн. канані́рам |
| Вінавальны каго? што? |
канані́ра мн. канані́раў |
| Творны кім? чым? |
канані́рам мн. канані́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
канані́ру мн. канані́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пасаліўшы, есці можна — так сабе
не вельмі (што) — не зусім добры, так сабе
не надта (што) — не вельмі, так сабе
Калі і браць прыклад, то з Караткевіча.
Караткевіч:
Праз хвіліну я быў таксама нападпітку.
kananir — беларуская лацінка
Слова кананір (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кананір — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кананічнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кананізава́ць (12)
(6) кашмі́р ‹
› кананізацы́йны (13)
(11) крэп-кашмі́р ‹
› кананіза́цыя (11)
(4) эмі́р ‹
› канані́рскі (10)
(7) капані́р ‹
› канані́чна (9)
(7) сувені́р ‹
› канані́чнасць (12)
(6) гарні́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.