аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кангруэнцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кангруэ́нцыя мн. кангруэ́нцыі |
| Родны каго? чаго? |
кангруэ́нцыі мн. кангруэ́нцый |
| Давальны каму? чаму? |
кангруэ́нцыі мн. кангруэ́нцыям |
| Вінавальны каго? што? |
кангруэ́нцыю мн. кангруэ́нцыі |
| Творны кім? чым? |
кангруэ́нцыяй, кангруэ́нцыяю мн. кангруэ́нцыямі |
| Месны у кім? у чым? |
кангруэ́нцыі мн. кангруэ́нцыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што хата мае, хай усім прымае.
Што маем, тым і прымаем.
У самурая няма мэты, толькі дарога.
У беларуса няма мэты, толькі пакуты.
kanhruencyja — беларуская лацінка
Слова кангруэнцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кангруэнцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кангрэгацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кангламера́цыя (13)
(11) экзістэ́нцыя ‹
› кангруэ́нтнасць (14)
(12) кансістэ́нцыя ‹
› кангруэ́нтны (11)
(8) рэтэ́нцыя ‹
› кангрэгацы́йны (13)
(14) фасфарасцэ́нцыя ‹
› кангрэга́цыя (11)
(12) каалесцэ́нцыя ‹
› кангрэгацыяналі́зм (17)
(16) аўтакаалесцэнцыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.