мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова канкардат
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
канкарда́т мн. канкарда́ты |
| Родны каго? чаго? |
канкарда́ту мн. канкарда́таў |
| Давальны каму? чаму? |
канкарда́ту мн. канкарда́там |
| Вінавальны каго? што? |
канкарда́т мн. канкарда́ты |
| Творны кім? чым? |
канкарда́там мн. канкарда́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
канкарда́це мн. канкарда́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
— Што ты будзеш рабіць, калі я цябе кіну?
— Не ведаю... Бульбы напяку...
kankardat — беларуская лацінка
Слова канкардат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік канкардат — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове канкатэнацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› канкардантавы (13)
(6) салда́т ‹
› канкарда́нтнасць (15)
(11) суперсалдат ‹
› канкарда́нтны (12)
(6) манда́т ‹
› канкатэна́цыя (12)
(7) эксуда́т ‹
› канкатэні́раваць (15)
(10) транссуда́т ‹
› канкатэні́раваць (15)
(8) самвыда́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.