канкрэмент

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова канкрэмент
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	канкрэме́нт мн. канкрэме́нты
Родны каго? чаго?	канкрэме́нта мн. канкрэме́нтаў
Давальны каму? чаму?	канкрэме́нту мн. канкрэме́нтам
Вінавальны каго? што?	канкрэме́нт мн. канкрэме́нты
Творны кім? чым?	канкрэме́нтам мн. канкрэме́нтамі
Месны у кім? у чым?	канкрэме́нце мн. канкрэме́нтах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хай будзе люб твой шлюб і каб да смерці без браку.

Стаю на кухні, гатую. Падыходзіць сын і кажа: «Тат, калі я буду працаваць, я буду табе і прадукты купляць, і камуналку аплачваць!» Я аж праслязіўся. Яму 29 гадоў.

kankremient — беларуская лацінка

Слова канкрэмент (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: