аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кансанант
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кансана́нт мн. кансана́нты |
| Родны каго? чаго? |
кансана́нта мн. кансана́нтаў |
| Давальны каму? чаму? |
кансана́нту мн. кансана́нтам |
| Вінавальны каго? што? |
кансана́нт мн. кансана́нты |
| Творны кім? чым? |
кансана́нтам мн. кансана́нтамі |
| Месны у кім? у чым? |
кансана́нце мн. кансана́нтах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прыгожае:
хутка = шпарка
ціхутка = марудна
— Я вас услышал.
— А ці зразумелі?
kansanant — беларуская лацінка
Слова кансанант (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кансанант — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кансанантызм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кансамэ́ (7)
(8) стру́мант ‹
› кансана́нс (9)
(6) ля́мант ‹
› кансана́нсны (11)
(6) сана́нт ‹
› кансана́нтны (11)
(10) кансігна́нт ‹
› кансананты́зм (12)
(8) тапена́нт ‹
› кансарцыя́льны (13)
(6) бінант ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Што там робіцца?