STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

кантар¹, -а, мужчынскі род
  Вуздэчка без цугляў для прывязвання каня. Батура падышоў да шула, адвязаў кантар, уз'ехаў на двор, занёс муку і сала ў кладоўку і павярнуў каня па выезд. ← Ілья Гурскі.
кантар², -а, мужчынскі род
  размоўнае слова Род бязмена.
кантар³, -а, мужчынскі род
  1. Пеўчы хору ў каталіцкай царкве. // Галоўны пеўчы ў сінагозе.
  2. Настаўнік і дырыжор хору, а таксама арганіст у пратэстанцкай царкве.
   [Лац. cantor — спявак.]

❌

мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

канцэпт

кантар

гэта

— пеўчы

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова кантар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ка́нтар мн. ка́нтары
Родны каго? чаго?	ка́нтара мн. ка́нтараў
Давальны каму? чаму?	ка́нтару мн. ка́нтарам
Вінавальны каго? што?	ка́нтара мн. ка́нтараў
Творны кім? чым?	ка́нтарам мн. ка́нтарамі
Месны у кім? у чым?	ка́нтару мн. ка́нтарах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Любіш ездзіць — кармі каня.

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

kantar — беларуская лацінка

Слова кантар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: