мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
кантрапо́ст — назоўнік кантрапу́нктавы — прыметнік
канцэпт

кантрапункт

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова кантрапункт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
кантрапу́нкт

мн.  кантрапу́нкты
Родны
каго? чаго?
кантрапу́нкта

мн.  кантрапу́нктаў
Давальны
каму? чаму?
кантрапу́нкту

мн.  кантрапу́нктам
Вінавальны
каго? што?
кантрапу́нкт

мн.  кантрапу́нкты
Творны
кім? чым?
кантрапу́нктам

мн.  кантрапу́нктамі
Месны
у кім? у чым?
кантрапу́нкце

мн.  кантрапу́нктах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца


Я ні разу не сказаў дзякуй тым, хто казаў «ты мне яшчэ дзякуй скажаш».


kantrapunkt — беларуская лацінка

Слова кантрапункт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік кантрапункт — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове кантрарнасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


кантрама́рачны (13)

(9) льнапу́нкт

кантрама́рка (11)

(10) ільнапу́нкт

кантрапо́ст (10)

(9) аграпу́нкт

кантрапу́нктавы (14)

(10) астрапу́нкт

кантрапу́нктны (13)

(9) лесапу́нкт

кантрапункты́чны (15)

(10) метэапу́нкт


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

сёрбае

* сёрб(ае)