мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кантрапункт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кантрапу́нкт мн. кантрапу́нкты |
| Родны каго? чаго? |
кантрапу́нкта мн. кантрапу́нктаў |
| Давальны каму? чаму? |
кантрапу́нкту мн. кантрапу́нктам |
| Вінавальны каго? што? |
кантрапу́нкт мн. кантрапу́нкты |
| Творны кім? чым? |
кантрапу́нктам мн. кантрапу́нктамі |
| Месны у кім? у чым? |
кантрапу́нкце мн. кантрапу́нктах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Я ні разу не сказаў дзякуй тым, хто казаў «ты мне яшчэ дзякуй скажаш».
kantrapunkt — беларуская лацінка
Слова кантрапункт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кантрапункт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кантрарнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кантрама́рачны (13)
(9) льнапу́нкт ‹
› кантрама́рка (11)
(10) ільнапу́нкт ‹
› кантрапо́ст (10)
(9) аграпу́нкт ‹
› кантрапу́нктавы (14)
(10) астрапу́нкт ‹
› кантрапу́нктны (13)
(9) лесапу́нкт ‹
› кантрапункты́чны (15)
(10) метэапу́нкт ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
* сёрб(ае)