кантры

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны

праскланяць слова кантры
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ка́нтры мн. ка́нтры
Родны каго? чаго?	ка́нтры мн. ка́нтры
Давальны каму? чаму?	ка́нтры мн. ка́нтры
Вінавальны каго? што?	ка́нтры мн. ка́нтры
Творны кім? чым?	ка́нтры мн. ка́нтры
Месны у кім? у чым?	ка́нтры мн. ка́нтры
Клічная форма	— мн. —

Слова кантры (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік кантры — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — шкляная пасудзіна без ручкі для вады.
кантовая шклянка — гранёный стакан
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады; карэц (параўн.: кварта).
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак.
аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Фужэр — бакал на высокай ножцы (для шыпучага віна, прахаладжальных напіткаў і пад.).
Чара — пасудзіна для піцця віна, часта з рознымі ўпрыгожаннямі (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — кубак для піва (пивная кружка). (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка (часта на ножцы), прызначаная для піцця спіртных напояў; стопка.
Кілішак — чарка на ножцы (рюмка).