аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова абдум
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абду́м мн. абду́мы |
| Родны каго? чаго? |
абду́му мн. абду́маў |
| Давальны каму? чаму? |
абду́му мн. абду́мам |
| Вінавальны каго? што? |
абду́м мн. абду́мы |
| Творны кім? чым? |
абду́мам мн. абду́мамі |
| Месны у кім? у чым? |
абду́ме мн. абду́мах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
Спытала ў псіхолага, ці звязаная дэпрэсія з маім высокім інтэлектам — яна сказала, што ў мяне няма ні высокага інтэлекту, ні дэпрэсіі.
abdum — беларуская лацінка
Слова абдум (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абдум — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абдуманасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абду́ласць (9)
(9) вальнаду́м ‹
› Абду́лаў (7)
(8) пустаду́м ‹
› абду́лы (6)
(7) ліхаду́м ‹
› абду́мана (8)
(6) разду́м ‹
› абду́манасць (11)
(6) ро́здум ‹
› абду́маны (8)
(8) альбі́дум ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.