STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова акальцоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
акальцо́ўка мн. акальцо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
акальцо́ўкі мн. акальцо́вак, акальцо́ўкаў |
| Давальны каму? чаму? |
акальцо́ўцы мн. акальцо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
акальцо́ўку мн. акальцо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
акальцо́ўкай, акальцо́ўкаю мн. акальцо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
акальцо́ўцы мн. акальцо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хочаш ісці хутка — ідзі адзін. Хочаш ісці далёка — ідзіце разам.
If you want to go fast, go alone. If you want to go far, go together.
— Хоць бы раз паклікала мяне з сабой адпачыць.
— Я не адпачываю з жанатымі.
— Я ж твой муж.
— Ніякіх вы́няткаў!
akaĺcoŭka — беларуская лацінка
Слова акальцоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік акальцоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове акамадацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› акальцо́ўванне (13)
(9) шпрыцо́ўка ‹
› акальцо́ўвацца (13)
(9) вальцо́ўка ‹
› акальцо́ўваць (12)
(12) развальцо́ўка ‹
› акаляцца (8)
(9) фальцо́ўка ‹
› акаля́ць (7)
(12) расфальцо́ўка ‹
› акаля́ючы (8)
(12) прыфальцо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
