STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова акампаніятар
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
акампанія́тар мн. акампанія́тары |
| Родны каго? чаго? |
акампанія́тара мн. акампанія́тараў |
| Давальны каму? чаму? |
акампанія́тару мн. акампанія́тарам |
| Вінавальны каго? што? |
акампанія́тара мн. акампанія́тараў |
| Творны кім? чым? |
акампанія́тарам мн. акампанія́тарамі |
| Месны у кім? у чым? |
акампанія́тару мн. акампанія́тарах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
Спачатку яны кажуць, што ў іх усё нармальна, а потым накручваюць дзясяткі кіламетраў пешшу пад сумныя песні ў навушніках.
akampanijatar — беларуская лацінка
Слова акампаніятар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік акампаніятар — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове акампаніятарка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› акампані́раванне (15)
(7) авія́тар ‹
› акампані́раваць (14)
(9) плагія́тар ‹
› акампаніро́ўка (13)
(14) палітплагіятар ‹
› акампанія́тарка (14)
(9) інгаля́тар ‹
› акамяне́ла (9)
(8) ізаля́тар ‹
› акамяне́ласць (12)
(12) гукаізаля́тар ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
