караганка

гэта

— ліса

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова караганка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	карага́нка мн. карага́нкі
Родны каго? чаго?	карага́нкі мн. карага́нак
Давальны каму? чаму?	карага́нцы мн. карага́нкам
Вінавальны каго? што?	карага́нку мн. карага́нак
Творны кім? чым?	карага́нкай, карага́нкаю мн. карага́нкамі
Месны у кім? у чым?	карага́нцы мн. карага́нках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

karahanka — беларуская лацінка

Слова караганка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: