STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова карагоднік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
караго́днік мн. караго́днікі |
| Родны каго? чаго? |
караго́дніка мн. караго́днікаў |
| Давальны каму? чаму? |
караго́дніку мн. караго́днікам |
| Вінавальны каго? што? |
караго́дніка мн. караго́днікаў |
| Творны кім? чым? |
караго́днікам мн. караго́днікамі |
| Месны у кім? у чым? |
караго́дніку мн. караго́дніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ды што вам гаварыць, трашчоткам, — стары чамусьці раззлаваўся, махнуў рукой і лёг на печы. (Шамякін)
што такое трашчотка— Вы верыце ў жыццё пасля смерці?
— Я веру ў жыццё да смерці.
karahodnik — беларуская лацінка
Слова карагоднік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карагоднік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карагодніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› караго́дзіць (11)
(11) другаго́днік ‹
› караго́дна (9)
(8) даго́днік ‹
› караго́дна-гульнявы́ (18)
(8) лаго́днік ‹
› караго́дніца (11)
(11) першаго́днік ‹
› караго́дны (9)
(7) зго́днік ‹
› карадзі́раванасць (16)
(14) сацыя́л-зго́днік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
