аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова карадлівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
карадлі́васць мн. карадлі́васці |
| Родны каго? чаго? |
карадлі́васці мн. карадлі́васцяў, карадлі́васцей |
| Давальны каму? чаму? |
карадлі́васці мн. карадлі́васцям |
| Вінавальны каго? што? |
карадлі́васць мн. карадлі́васці |
| Творны кім? чым? |
карадлі́васцю мн. карадлі́васцямі |
| Месны у кім? у чым? |
карадлі́васці мн. карадлі́васцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Навошта той клад, калі ў дзетках лад.
— Слухай, там у халадзільніку быў торт. Дзе ён?
— Я з'ела адзін кавалачак.
— Добра, а дзе астатнія кавалачкі?
— А я не рэзала.
karadlivasć — беларуская лацінка
Слова карадлівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карадлівасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карадрабілка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карадзі́раваць (13)
(12) пана́длівасць ‹
› карадзі́раваць (13)
(11) уна́длівасць ‹
› карадзі́цца (10)
(13) прына́длівасць ‹
› карадлі́вы (9)
(15) распара́длівасць ‹
› карадрабі́лка (12)
(17) нераспара́длівасць ‹
› карае́д (6)
(12) здра́длівасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.