аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова каракуль
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кара́куль мн. — |
| Родны каго? чаго? |
кара́кулю мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
кара́кулю мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
кара́куль мн. — |
| Творны кім? чым? |
кара́кулем мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
кара́кулі мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
з блыхі рабіць вала — прыдаваць чаму-н. нязначнаму вялікае значэнне; перабольшваць
Атрымаў на рукі разборліва напісаны рэцэпт на лекі. Здаецца, я быў на прыёме ў шарлатана…
karakuĺ — беларуская лацінка
Слова каракуль (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік каракуль — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове каракульча + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карака́ціца (10)
(6) даку́ль ‹
› кара́кскі (8)
(6) паку́ль ‹
› кара́кулевы (10)
(6) паку́ль ‹
› кара́кульскі (11)
(6) адку́ль ‹
› каракульча́ (10)
(10) абы-адку́ль ‹
› каракульчо́вы (12)
(8) не́адкуль ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.