STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова акантоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аканто́ўка мн. аканто́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
аканто́ўкі мн. аканто́вак |
| Давальны каму? чаму? |
аканто́ўцы мн. аканто́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
аканто́ўку мн. аканто́ўкі |
| Творны кім? чым? |
аканто́ўкай, аканто́ўкаю мн. аканто́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
аканто́ўцы мн. аканто́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кожны гад мае свой яд. (прыказка)
Мне спадабаўся хлопец, а я яму не. Таму ён мне цяпер таксама не падабаецца. Вельмі рэкамендую гэтую схему.
akantoŭka — беларуская лацінка
Слова акантоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік акантоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аканцавальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аканто́ўванне (12)
(12) самадыкто́ўка ‹
› аканто́ўвацца (12)
(8) банто́ўка ‹
› аканто́ўваць (11)
(8) канто́ўка ‹
› аканфу́жаны (10)
(12) пераканто́ўка ‹
› аканфу́жаны (10)
(10) абканто́ўка ‹
› аканфу́жаны (10)
(11) расканто́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
