STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова каранастасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
карана́стасць мн. карана́стасці |
| Родны каго? чаго? |
карана́стасці мн. карана́стасцяў, карана́стасцей |
| Давальны каму? чаму? |
карана́стасці мн. карана́стасцям |
| Вінавальны каго? што? |
карана́стасць мн. карана́стасці |
| Творны кім? чым? |
карана́стасцю мн. карана́стасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
карана́стасці мн. карана́стасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як пяшчотна сказаць рукі:
р у ч а н я́ т к і
Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.
karanastasć — беларуская лацінка
Слова каранастасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік каранастасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове каранацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› каранаратрамбо́з (15)
(10) ікла́стасць ‹
› карана́рны (9)
(11) гарла́стасць ‹
› каранары́т (9)
(11) скула́стасць ‹
› карана́сты (9)
(12) выгіна́стасць ‹
› карана́сценькі (13)
(12) галіна́стасць ‹
› карана́та (8)
(12) галяна́стасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
