аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
каранары́т — назоўнік карана́сты — прыметнік
канцэпт

каранастасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова каранастасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
карана́стасць

мн.  карана́стасці
Родны
каго? чаго?
карана́стасці

мн.  карана́стасцяў, карана́стасцей
Давальны
каму? чаму?
карана́стасці

мн.  карана́стасцям
Вінавальны
каго? што?
карана́стасць

мн.  карана́стасці
Творны
кім? чым?
карана́стасцю

мн.  карана́стасцямі
Месны
у кім? у чым?
карана́стасці

мн.  карана́стасцях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І на вяроўцы (ланцугом) не зацягнеш каго — пра таго, хто рашуча адмаўляецца ісці куды-н., рабіць што-н.


Сёння роўна год, як я заўтра пачну бегаць.


karanastasć — беларуская лацінка

Слова каранастасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік каранастасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове каранацыя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


каранаратрамбо́з (15)

(10) ікла́стасць

карана́рны (9)

(11) гарла́стасць

каранары́т (9)

(11) скула́стасць

карана́сты (9)

(12) выгіна́стасць

карана́сценькі (13)

(12) галіна́стасць

карана́та (8)

(12) галяна́стасць


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

побач з катамі