каранастасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова каранастасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	карана́стасць мн. карана́стасці
Родны каго? чаго?	карана́стасці мн. карана́стасцяў, карана́стасцей
Давальны каму? чаму?	карана́стасці мн. карана́стасцям
Вінавальны каго? што?	карана́стасць мн. карана́стасці
Творны кім? чым?	карана́стасцю мн. карана́стасцямі
Месны у кім? у чым?	карана́стасці мн. карана́стасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Твая бяда — твая нуда.
Не маё гарыць — не мне тушыць.
То не мая кароўка ўгрузла.

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

karanastasć — беларуская лацінка

Слова каранастасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: