караткавечнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова караткавечнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	караткаве́чнасць мн. караткаве́чнасці
Родны каго? чаго?	караткаве́чнасці мн. караткаве́чнасцяў, караткаве́чнасцей
Давальны каму? чаму?	караткаве́чнасці мн. караткаве́чнасцям
Вінавальны каго? што?	караткаве́чнасць мн. караткаве́чнасці
Творны кім? чым?	караткаве́чнасцю мн. караткаве́чнасцямі
Месны у кім? у чым?	караткаве́чнасці мн. караткаве́чнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

А калі ў рускай мове пачнуць ужываць слова шуфлядка, вы таксама будзеце шукаць заменнікі?

karatkaviečnasć — беларуская лацінка

Слова караткавечнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: