аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова караткачаснасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
караткача́снасць мн. караткача́снасці |
| Родны каго? чаго? |
караткача́снасці мн. караткача́снасцяў, караткача́снасцей |
| Давальны каму? чаму? |
караткача́снасці мн. караткача́снасцям |
| Вінавальны каго? што? |
караткача́снасць мн. караткача́снасці |
| Творны кім? чым? |
караткача́снасцю мн. караткача́снасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
караткача́снасці мн. караткача́снасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто чужога не шануе, свайго мець не будзе.
Хопіць прысылаць мне рахункі, мне не падабаецца іх аплачваць.
karatkačasnasć — беларуская лацінка
Слова караткачаснасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік караткачаснасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове каратыст + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› караткахво́ст (12)
(15) недаўгача́снасць ‹
› караткахво́сты (13)
(10) дача́снасць ‹
› караткахо́дны (12)
(12) пазача́снасць ‹
› караткача́сны (12)
(12) малача́снасць ‹
› караткашы́і (10)
(12) аднача́снасць ‹
› караткашэ́рсны (13)
(12) прадча́снасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).