аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова каратыстка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
караты́стка мн. караты́сткі |
| Родны каго? чаго? |
караты́сткі мн. караты́стак |
| Давальны каму? чаму? |
караты́стцы мн. караты́сткам |
| Вінавальны каго? што? |
караты́стку мн. караты́стак |
| Творны кім? чым? |
караты́сткай, караты́сткаю мн. караты́сткамі |
| Месны у кім? у чым? |
караты́стцы мн. караты́стках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Гадзіна раз са скуры лезе, а здраднік кожны дзень.
Якуб Колас, «Новая зямля»:
Гарэлка, радасць-весялуха,
Прыемна булькае для вуха
І гэтак вочы прыцягае,
Ну, як каханка маладая!
karatystka — беларуская лацінка
Слова каратыстка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік каратыстка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове каратыш + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кара́тны (7)
(11) граматы́стка ‹
› каратынскі (10)
(11) шахматы́стка ‹
› караты́ст (8)
(13) супрэматы́стка ‹
› караты́ш (7)
(12) сепараты́стка ‹
› караты́шка (9)
(11) акураты́стка ‹
› каратэ́ (6)
(9) статы́стка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.