аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова карацін
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
караці́н мн. караці́ны |
| Родны каго? чаго? |
караці́ну мн. караці́наў |
| Давальны каму? чаму? |
караці́ну мн. караці́нам |
| Вінавальны каго? што? |
караці́н мн. караці́ны |
| Творны кім? чым? |
караці́нам мн. караці́намі |
| Месны у кім? у чым? |
караці́не мн. караці́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто бліжэй да міскі, той і чэрпае.
— Айці-краіна.
— Вы так дзіўна вымаўляеце слова «агра».
karacin — беларуская лацінка
Слова карацін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карацін — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове караціноід + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› караценька (10)
(8) раўнаці́н ‹
› караце́нькі (10)
(8) сімпаці́н ‹
› караце́ць (8)
(5) раці́н ‹
› караці́навы (10)
(12) бэта-караці́н ‹
› караціно́ід (10)
(7) кераці́н ‹
› караціцца (9)
(7) пераці́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.