STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова карбункул
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
карбу́нкул мн. карбу́нкулы |
| Родны каго? чаго? |
карбу́нкула мн. карбу́нкулаў |
| Давальны каму? чаму? |
карбу́нкулу мн. карбу́нкулам |
| Вінавальны каго? што? |
карбу́нкул мн. карбу́нкулы |
| Творны кім? чым? |
карбу́нкулам мн. карбу́нкуламі |
| Месны у кім? у чым? |
карбу́нкуле мн. карбу́нкулах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Вырас пад неба, а дурань як трэба.
Рост чалавечы, а розум авечы.
Хлеб даставаўся цяжка. Кінуць яго быў смяротны грэх. Абраніўшы, трэ было падняць кавалак, пацалаваць і сказаць: «Даруй, божухна». Хлеб абагаўлялі.
Уладзімір Караткевіч, «Зямля пад белымі крыламі»karbunkul — беларуская лацінка
Слова карбункул (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карбункул — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карбункул + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карбо́н (6)
(6) ара́кул ‹
› карбо́навы (9)
(6) ара́кул ‹
› карбрама́л (9)
(7) фалі́кул ‹
› карбункулё́з (11)
(8) гаму́нкул ‹
› карбункулё́зны (13)
(8) фуру́нкул ‹
› карбюрава́ны (11)
(8) тубе́ркул ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
