STARNIK
STARNIK
незаменная штука, закіньце ў закладкі:
праверка правапісуназоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова карбункул
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
карбу́нкул мн. карбу́нкулы |
| Родны каго? чаго? |
карбу́нкула мн. карбу́нкулаў |
| Давальны каму? чаму? |
карбу́нкулу мн. карбу́нкулам |
| Вінавальны каго? што? |
карбу́нкул мн. карбу́нкулы |
| Творны кім? чым? |
карбу́нкулам мн. карбу́нкуламі |
| Месны у кім? у чым? |
карбу́нкуле мн. карбу́нкулах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)— Вы разбіраецеся ў беларускай мове?
— А то ж!
— Глядзіце: бацька пабіў сына, бо ён быў п'яны. Хто з іх быў п'яны?
— Ён.
karbunkul — беларуская лацінка
Слова карбункул (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карбункул — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карбункул + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карбо́н (6)
(6) ара́кул ‹
› карбо́навы (9)
(6) ара́кул ‹
› карбрама́л (9)
(7) фалі́кул ‹
› карбункулё́з (11)
(8) гаму́нкул ‹
› карбункулё́зны (13)
(8) фуру́нкул ‹
› карбюрава́ны (11)
(8) тубе́ркул ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
