аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кардаўшчыца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кардаўшчы́ца мн. кардаўшчы́цы |
| Родны каго? чаго? |
кардаўшчы́цы мн. кардаўшчы́ц |
| Давальны каму? чаму? |
кардаўшчы́цы мн. кардаўшчы́цам |
| Вінавальны каго? што? |
кардаўшчы́цу мн. кардаўшчы́ц |
| Творны кім? чым? |
кардаўшчы́цай, кардаўшчы́цаю мн. кардаўшчы́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
кардаўшчы́цы мн. кардаўшчы́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бры́нда — пра таго, хто без патрэбы ходзіць, сноўдаецца (бадзяецца, швэндаецца, валэндаецца), нічога не робіць
Як кажа ў такіх выпадках мой псіхолаг:
Ды пайшлі яны ў сраку ўсе. Выблядкі клятыя.
kardaŭščyca — беларуская лацінка
Слова кардаўшчыца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кардаўшчыца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кардафен + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ка́рдарства (10)
(12) фальгаўшчы́ца ‹
› кардасту́жка (11)
(11) кладаўшчы́ца ‹
› кардаўшчы́к (10)
(11) прадаўшчы́ца ‹
› кардафе́н (8)
(11) бракаўшчы́ца ‹
› кардачаса́льны (13)
(10) спла́ўшчыца ‹
› кардачаса́нне (12)
(12) клеймаўшчы́ца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.