Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

картатэка, -і, ДМ -тацы; Родны склон мн. -так; жаночы род
  1. Сістэматызаваны збор картак аднолькавага памеру з якой-н. даведачнай ці ўліковай інфармацыяй. Бібліятэчная картатэка. ▪ Каб даць каму-небудзь характарыстыку, .. [Іван Іванавіч] звяртаўся да сваёй картатэкі, дзе былі сабраны біяграфічныя [даныя] на кожнага супрацоўніка. ← Аляксей Карпюк.
  2. Скрынкі з такімі карткамі. З невялікай картатэкі, прымайстраванай да стала, Собіч дастаў картку. ← Янка Скрыган.
   [Ад слова карта і грэч. thēke — скрынка.]

❌

картатэка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова картатэка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	картатэ́ка мн. картатэ́кі
Родны каго? чаго?	картатэ́кі мн. картатэ́к
Давальны каму? чаму?	картатэ́цы мн. картатэ́кам
Вінавальны каго? што?	картатэ́ку мн. картатэ́кі
Творны кім? чым?	картатэ́кай, картатэ́каю мн. картатэ́камі
Месны у кім? у чым?	картатэ́цы мн. картатэ́ках
Клічная форма	— мн. —

Слова картатэка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік картатэка — у родным, давальным, творным і месным склоне

картатэка

Навігатар

Мемчыкі