аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова карценне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
карце́нне мн. карце́нні |
| Родны каго? чаго? |
карце́ння мн. карце́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
карце́нню мн. карце́нням |
| Вінавальны каго? што? |
карце́нне мн. карце́нні |
| Творны кім? чым? |
карце́ннем мн. карце́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
карце́нні мн. карце́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У гультая і страха цячэ, і печ не пячэ.
Прыказка.— Мне спатрэбіцца надзейны чалавек, які ў старасці падасць шклянку віскі.
— Мо шклянку вады?
— Ты не падыходзіш.
karciennie — беларуская лацінка
Слова карценне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карценне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карцеч + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ка́рцар (6)
(9) трымце́нне ‹
› ка́рцарны (8)
(9) хліпце́нне ‹
› карцгана́г (9)
(9) трупце́нне ‹
› карце́цца (8)
(8) засце́нне ‹
› карце́ць (7)
(11) хрупасце́нне ‹
› карце́ч (6)
(10) шарасце́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.