STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова карчмарыха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
карчма́рыха мн. карчма́рыхі |
| Родны каго? чаго? |
карчма́рыхі мн. карчма́рых |
| Давальны каму? чаму? |
карчма́рысе мн. карчма́рыхам |
| Вінавальны каго? што? |
карчма́рыху мн. карчма́рых |
| Творны кім? чым? |
карчма́рыхай, карчма́рыхаю мн. карчма́рыхамі |
| Месны у кім? у чым? |
карчма́рысе мн. карчма́рыхах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хвалілася рэдзька, што з мёдам смачная.
Хваліўся баравік шапкай, ды галавы пад ёй няма.
З дзяцінства баюся хадзіць да варажбітак. Бо калі яна і сапраўды ўсё бачыць, то скажа: «авохці мне, колькі ж ты драчунькаеш!»
karčmarycha — беларуская лацінка
Слова карчмарыха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карчмарыха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карчмарыха + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карчма́рка (9)
(8) пе́карыха ‹
› карчма́рскі (10)
(10) аптэ́карыха ‹
› карчма́рства (11)
(14) бібліятэ́карыха ‹
› карчма́рыць (10)
(9) млынары́ха ‹
› карчо́мачка (10)
(12) ветэрына́рыха ‹
› карчо́мка (8)
(11) прафе́сарыха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
