аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова карчыстасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
карчы́стасць мн. карчы́стасці |
| Родны каго? чаго? |
карчы́стасці мн. карчы́стасцяў, карчы́стасцей |
| Давальны каму? чаму? |
карчы́стасці мн. карчы́стасцям |
| Вінавальны каго? што? |
карчы́стасць мн. карчы́стасці |
| Творны кім? чым? |
карчы́стасцю мн. карчы́стасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
карчы́стасці мн. карчы́стасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не мела баба клопату — купіла парася.
Не меў Саўка клопату, дык жонку ўзяў.
У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
karčystasć — беларуская лацінка
Слова карчыстасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карчыстасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карчэўе + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карчо́ўскі (9)
(11) замчы́стасць ‹
› карчу́к (6)
(13) знаро́чыстасць ‹
› карчукава́ты (11)
(11) жарчы́стасць ‹
› карчы́сты (8)
(10) вячы́стасць ‹
› карчэ́мны (8)
(11) звячы́стасць ‹
› карчэ́ўе (7)
(11) плячы́стасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.