Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

кафедра, -ы, жаночы род
  1. Узвышэнне, памост для лектара або прамоўцы. Узысці на кафедру. ▪ Толькі кафедра ў выглядзе невялічкай тумбачкі была бедна абшыта паркалёвай матэрыяй, такога, як і плюш, колеру. ← Іван Грамовіч. Леў Раманавіч стаў за кафедру і доўга не мог гаварыць ад хвалявання. ← Алесь Асіпенка.
  2. Аб'яднанне выкладчыкаў і навуковых работнікаў адной або некалькіх блізкіх навуковых дысцыплін у вышэйшай навучальнай установе СССР. Кафедра гісторыі. Кафедра педагогікі. Пасяджэнне кафедры. Загадчык кафедры.
  3. Пасада епіскапа, які кіруе епархіяй (першапачаткова — крэсла ў царкве для епіскапа) .
  4. Тое, што і кафедральны сабор (гл. сабор). Зазванілі ў дробныя званы ў праваслаўнай кафедры. ← Кузьма Чорны.
   [Ад грэч. kathédra — сядзенне.]

❌

кафедра

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова кафедра
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ка́федра мн. ка́федры
Родны каго? чаго?	ка́федры мн. ка́федр, ка́федраў
Давальны каму? чаму?	ка́федры мн. ка́федрам
Вінавальны каго? што?	ка́федру мн. ка́федры
Творны кім? чым?	ка́федрай, ка́федраю мн. ка́федрамі
Месны у кім? у чым?	ка́федры мн. ка́федрах
Клічная форма	— мн. —

Слова кафедра (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік кафедра — у родным, давальным, творным і месным склоне

кафедра

Навігатар

Мемчыкі