аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
толькі множны лік
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
множналікавы
праскланяць слова качэлі
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
— мн. качэ́лі |
| Родны каго? чаго? |
— мн. качэ́ляў |
| Давальны каму? чаму? |
— мн. качэ́лям |
| Вінавальны каго? што? |
— мн. качэ́лі |
| Творны кім? чым? |
— мн. качэ́лямі |
| Месны у кім? у чым? |
— мн. качэ́лях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У каго веды, у таго і сіла.
Воўк застаўся б жывым, калі б не загаварыў у цёмным лесе з незнаёмай дзяўчынкай у чырвонай шапачцы.
kačeli — беларуская лацінка
Слова качэлі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік качэлі — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове качэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› качы́ны (6)
(5) арэ́лі ‹
› качы́ныя (7)
(7) тэфтэ́лі ‹
› качышча́нскі (11)
(7) тэ́фтэлі ‹
› качэ́льны (8)
(4) лю́лі ‹
› качэ́нне (7)
(9) лю́лі-лю́лі ‹
› качэ́ўе (6)
(2) мі́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).