Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

кашэль, -шаля, мужчынскі род
  1. Вялікая кашолка, звычайна з лучыны. Накласці сена ў кашэль. ▪ Данік рыдлёўкай падварочваў корч бульбы на градцы. ▪ Таня, сагнуўшыся, разграбала зямлю, вытрасала бульбіны і збірала іх у кашэль. ← Іван Грамовіч. Бацька чапляе на плячо кашэль — вялікі, сплецены з дранак кош. ← Барыс Сачанка.
  2. абласное слова Тое, што і кашалёк. [Міхал] паскупеў і нават значна. Што ж? лепей з'есці не так смачна, Загнаць запас на хлеб, на сала, Абы капейка перапала, І лішні выгадаць рубель Ды палажыць яго ў кашэль. ← Якуб Колас.
  •••
  Плесці кашалі з лапцямі гл. плесці.

❌

кашэль

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова кашэль
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кашэ́ль мн. кашалі́
Родны каго? чаго?	кашаля́ мн. кашалёў
Давальны каму? чаму?	кашалю́ мн. кашаля́м
Вінавальны каго? што?	кашэ́ль мн. кашалі́
Творны кім? чым?	кашалём мн. кашаля́мі
Месны у кім? у чым?	кашалі́ мн. кашаля́х
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець

Слова кашэль (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік кашэль — у родным, давальным, творным і месным склоне

кашэль

Навігатар

Мемчыкі