аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова аклейшчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
акле́йшчык мн. акле́йшчыкі |
| Родны каго? чаго? |
акле́йшчыка мн. акле́йшчыкаў |
| Давальны каму? чаму? |
акле́йшчыку мн. акле́йшчыкам |
| Вінавальны каго? што? |
акле́йшчыка мн. акле́йшчыкаў |
| Творны кім? чым? |
акле́йшчыкам мн. акле́йшчыкамі |
| Месны у кім? у чым? |
акле́йшчыку мн. акле́йшчыках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
— А як вы піцу замаўляеце?
— Піца-піца, не дуры, ты ў бакі мне не ідзі, ем цябе я з Колаю, каб энергіі паболела.
akliejščyk — беларуская лацінка
Слова аклейшчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аклейшчык — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аклейшчыца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аклеймава́ны (11)
(8) але́йшчык ‹
› аклеймава́ны (11)
(11) бакале́йшчык ‹
› аклеймава́ць (11)
(8) кле́йшчык ‹
› акле́йшчыца (10)
(10) накле́йшчык ‹
› аклё́пванне (10)
(11) пракле́йшчык ‹
› акліка́цца (9)
(10) абкле́йшчык ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.