аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова аклюдаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аклюдава́нне мн. аклюдава́нні |
| Родны каго? чаго? |
аклюдава́ння мн. аклюдава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
аклюдава́нню мн. аклюдава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
аклюдава́нне мн. аклюдава́нні |
| Творны кім? чым? |
аклюдава́ннем мн. аклюдава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
аклюдава́нні мн. аклюдава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
— У цябе быў хто-небудзь да мяне?
— Сёння?
akliudavannie — беларуская лацінка
Слова аклюдаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аклюдаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аклюзія + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› акліматызо́ўваць (15)
(11) невыдаванне ‹
› акліма́цыя (9)
(10) прыдава́нне ‹
› аклі́чны (7)
(11) сальдава́нне ‹
› аклюдава́ны (10)
(11) склюдава́нне ‹
› аклюдава́ны (10)
(11) калядава́нне ‹
› аклюдава́ны (10)
(7) жава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.