STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова аб'юрацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аб'юра́цыя мн. аб'юра́цыі |
| Родны каго? чаго? |
аб'юра́цыі мн. аб'юра́цый, аб'юра́цыяў |
| Давальны каму? чаму? |
аб'юра́цыі мн. аб'юра́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
аб'юра́цыю мн. аб'юра́цыі |
| Творны кім? чым? |
аб'юра́цыяй, аб'юра́цыяю мн. аб'юра́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
аб'юра́цыі мн. аб'юра́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто дбае, той і мае.
Хто не дбае, той трасцу мае.
А ці ведаеце вы, якая мова самая мілагучная пасля італьянскай і самая старажытная сярод славянскіх?
abjuracyja — беларуская лацінка
Слова аб'юрацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік аб'юрацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аб'ява + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› аб'і́ньваць (10)
(11) аблітэра́цыя ‹
› аб'ірхава́ць (11)
(10) альтэра́цыя ‹
› аб'іршы́ць (9)
(9) мацэра́цыя ‹
› аб'ю́шыць (8)
(10) карбюра́цыя ‹
› аб'я́ва (6)
(10) меліяра́цыя ‹
› аб'яві́цца (9)
(14) лугамеліяра́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
