аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кватэрка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кватэ́рка мн. кватэ́ркі |
| Родны каго? чаго? |
кватэ́ркі мн. кватэ́рак |
| Давальны каму? чаму? |
кватэ́рцы мн. кватэ́ркам |
| Вінавальны каго? што? |
кватэ́рку мн. кватэ́ркі |
| Творны кім? чым? |
кватэ́ркай, кватэ́ркаю мн. кватэ́ркамі |
| Месны у кім? у чым? |
кватэ́рцы мн. кватэ́рках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сабакам сена касіць — бадзяцца дзе-небудзь, займаючыся пустой справай; знаходзіцца невядома дзе і займацца невядома чым
сабакам сена не косяць і яны не ядуць яго, запомні!— Мілая, ты пакрыўдзілася?
— Не.
— А дзе мой ручнік?
— На швабры.
kvaterka — беларуская лацінка
Слова кватэрка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кватэрка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кватэрмайстар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кватэранайма́льніца (18)
(8) этажэ́рка ‹
› кватэраўлада́льнік (17)
(7) фарэ́рка ‹
› кватэ́рачка (10)
(6) эсэ́рка ‹
› кватэ́ркавы (10)
(10) паўлітэ́рка ‹
› кватэрма́йстар (13)
(7) мітэ́рка ‹
› кватэрмайстарскі (16)
(8) густэ́рка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).