кверулянцтва

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова кверулянцтва
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кверуля́нцтва мн. кверуля́нцтвы
Родны каго? чаго?	кверуля́нцтва мн. кверуля́нцтваў
Давальны каму? чаму?	кверуля́нцтву мн. кверуля́нцтвам
Вінавальны каго? што?	кверуля́нцтва мн. кверуля́нцтвы
Творны кім? чым?	кверуля́нцтвам мн. кверуля́нцтвамі
Месны у кім? у чым?	кверуля́нцтве мн. кверуля́нцтвах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

каб табе язык адсох — ужываецца як праклён таму, хто нядобра сказаў

беларускія праклёны

Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.

kvierulianctva — беларуская лацінка

Слова кверулянцтва (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: