аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова квочка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кво́чка мн. кво́чкі |
| Родны каго? чаго? |
кво́чкі мн. кво́чак |
| Давальны каму? чаму? |
кво́чцы мн. кво́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
кво́чку мн. кво́чак |
| Творны кім? чым? |
кво́чкай, кво́чкаю мн. кво́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
кво́чцы мн. кво́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як пойдзеш нацянькі, то праходзіш тры дзянькі.
нацянькі́ — самым кароткім шляхам, наўпрост— Давайце цанавацца, — сказаў пакупнік хлопцу на рыбным рынку, бо хацеў патаргавацца.
— Ну давайце, — не расслухаў хлопец і палез цалавацца.
kvočka — беларуская лацінка
Слова квочка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік квочка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове квэст + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кво́хканне (9)
(11) залатаво́чка ‹
› кво́хкат (7)
(10) жаўтаво́чка ‹
› кво́хкаць (8)
(10) відэаво́чка ‹
› квэ́ст (5)
(12) чатырохво́чка ‹
› квэставы (8)
(9) сіняво́чка ‹
› квэ́ц (4)
(6) ско́чка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.