келбік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова келбік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ке́лбік мн. ке́лбікі
Родны каго? чаго?	ке́лбіка мн. ке́лбікаў
Давальны каму? чаму?	ке́лбіку мн. ке́лбікам
Вінавальны каго? што?	ке́лбіка мн. ке́лбікаў
Творны кім? чым?	ке́лбікам мн. ке́лбікамі
Месны у кім? у чым?	ке́лбіку мн. ке́лбіках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.

Рыгор Барадулін

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

kielbik — беларуская лацінка

Слова келбік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: