аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова келіх
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ке́ліх мн. ке́ліхі |
| Родны каго? чаго? |
ке́ліха мн. ке́ліхаў |
| Давальны каму? чаму? |
ке́ліху мн. ке́ліхам |
| Вінавальны каго? што? |
ке́ліх мн. ке́ліхі |
| Творны кім? чым? |
ке́ліхам мн. ке́ліхамі |
| Месны у кім? у чым? |
ке́ліху мн. ке́ліхах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
падкрэслі беларускую назву велікоднай булкі:
куліч, паска, бабка
kielich — беларуская лацінка
Слова келіх (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік келіх — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове келля + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› келе́йны (7)
(8) падвы́віх ‹
› келе́йны (7)
(7) кіх-кі́х ‹
› келе́рыя (7)
(5) факі́х ‹
› келіхава́ты (10)
(5) Э́рліх ‹
› ке́ліхавы (8)
(4) шлі́х ‹
› келіхападо́бны (13)
(6) дры́ліх ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).