STARNIK

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

кіль, -я, мужчынскі род
  1. Брус, які служыць асноўным мацаваннем і звязкай днішча ў судне.
  2. Нерухомая вертыкальная плоскасць з прымацаванымі да яе паваротнымі рулямі ў хваставой частцы самалёта або дырыжабля.
  3. Прадаўгаваты выраст на грудной косці, да якога прымацаваны грудныя мышцы ў птушак і некаторых млекакормячых (напрыклад у кажаноў, крата).
   [Гал. kiel.]

❌

мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

канцэпт

кіль

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова кіль
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кі́ль мн. кілі́
Родны каго? чаго?	кі́ля мн. кілёў
Давальны каму? чаму?	кі́лю мн. кіля́м
Вінавальны каго? што?	кі́ль мн. кілі́
Творны кім? чым?	кі́лем мн. кіля́мі
Месны у кім? у чым?	кі́лі мн. кіля́х
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Круцельствам свет пройдзеш, ды назад не вернешся.

1. Шукаеш беларускі адпаведнік.
2. Глядзіш у слоўнік.
3. Беларускае слова гучыць як расейскае.
4. Крывішся.
5. Пачынаеш новую ітэрацыю.

Гэтак выглядае бздура.
Са словам «бздура» вы чамусьці так не робіце.
І са словам «ітэрацыя» таксама.

Каб спыніць твае пакуты:
3. Насамрэч расейскае слова гучыць як беларускае. Ідзі далей.

(Па псіхалагічную дапамогу звяртайцеся да Старніка.)

kiĺ — беларуская лацінка

Слова кіль (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: