аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кільчаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кільчава́нне мн. кільчава́нні |
| Родны каго? чаго? |
кільчава́ння мн. кільчава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
кільчава́нню мн. кільчава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
кільчава́нне мн. кільчава́нні |
| Творны кім? чым? |
кільчава́ннем мн. кільчава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
кільчава́нні мн. кільчава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Бачыў сёння былую з нейкім гандонам у кнігарні. Сука, я абавязкова навучуся чытаць.
kiĺčavannie — беларуская лацінка
Слова кільчаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кільчаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кіляванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кі́лька (6)
(14) спецхарчава́нне ‹
› кі́льсан (7)
(10) вешчава́нне ‹
› кі́льскі (7)
(11) тлушчава́нне ‹
› кільчава́ны (10)
(12) раскашава́нне ‹
› кільчава́ны (10)
(12) кірмашава́нне ‹
› кільчава́цца (11)
(9) вішава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.