кільчаванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова кільчаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кільчава́нне мн. кільчава́нні
Родны каго? чаго?	кільчава́ння мн. кільчава́нняў
Давальны каму? чаму?	кільчава́нню мн. кільчава́нням
Вінавальны каго? што?	кільчава́нне мн. кільчава́нні
Творны кім? чым?	кільчава́ннем мн. кільчава́ннямі
Месны у кім? у чым?	кільчава́нні мн. кільчава́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Бачыў сёння былую з нейкім гандонам у кнігарні. Сука, я абавязкова навучуся чытаць.

kiĺčavannie — беларуская лацінка

Слова кільчаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: