кіркаматыка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова кіркаматыка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кіркаматы́ка мн. кіркаматы́кі
Родны каго? чаго?	кіркаматы́кі мн. кіркаматы́к
Давальны каму? чаму?	кіркаматы́цы мн. кіркаматы́кам
Вінавальны каго? што?	кіркаматы́ку мн. кіркаматы́кі
Творны кім? чым?	кіркаматы́кай, кіркаматы́каю мн. кіркаматы́камі
Месны у кім? у чым?	кіркаматы́цы мн. кіркаматы́ках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Крыўдна, калі ты злапамятная і добрая: зло памятаеш, а адпомсціць не можаш.

kirkamatyka — беларуская лацінка

Слова кіркаматыка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: