аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кірмашніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кірма́шніца мн. кірма́шніцы |
| Родны каго? чаго? |
кірма́шніцы мн. кірма́шніц |
| Давальны каму? чаму? |
кірма́шніцы мн. кірма́шніцам |
| Вінавальны каго? што? |
кірма́шніцу мн. кірма́шніц |
| Творны кім? чым? |
кірма́шніцай, кірма́шніцаю мн. кірма́шніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
кірма́шніцы мн. кірма́шніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)— Цябе не напружвае той факт, што ўсе твае сябры ўжо даўным-даўно пажаніліся?
— Напружвае. Але я не ведаю, як ім дапамагчы…
kirmašnica — беларуская лацінка
Слова кірмашніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кірмашніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кірмашовец + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кірмашава́нне (12)
(9) ты́сячніца ‹
› кірмашава́ць (11)
(7) ка́шніца ‹
› кірма́шнік (9)
(11) аднака́шніца ‹
› кірма́шны (8)
(11) гарапа́шніца ‹
› кірмашо́вец (10)
(9) ле́ташніца ‹
› кірмашо́вы (9)
(9) куле́шніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Рукавічка.