аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кіславальнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кіслава́льнік мн. кіслава́льнікі |
| Родны каго? чаго? |
кіслава́льніка мн. кіслава́льнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
кіслава́льніку мн. кіслава́льнікам |
| Вінавальны каго? што? |
кіслава́льніка мн. кіслава́льнікаў |
| Творны кім? чым? |
кіслава́льнікам мн. кіслава́льнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
кіслава́льніку мн. кіслава́льніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што хата мае, хай усім прымае.
Што маем, тым і прымаем.
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!kislavaĺnik — беларуская лацінка
Слова кіславальнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кіславальнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кіславальніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кі́сла (5)
(15) касмапла́вальнік ‹
› кі́сла-капры́зны (14)
(17) паветрапла́вальнік ‹
› кі́сла-сало́дкі (13)
(16) стратапла́вальнік ‹
› кіслава́льніца (13)
(15) бальзамава́льнік ‹
› кіслава́нне (10)
(11) зімава́льнік ‹
› кіслава́та (9)
(13) утаймава́льнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.