акрыда

гэта

— саранча

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова акрыда
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	акры́да мн. акры́ды
Родны каго? чаго?	акры́ды мн. акры́д
Давальны каму? чаму?	акры́дзе мн. акры́дам
Вінавальны каго? што?	акры́ду мн. акры́д
Творны кім? чым?	акры́дай, акры́даю мн. акры́дамі
Месны у кім? у чым?	акры́дзе мн. акры́дах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Набок, грыбок, баравік едзе.
Ведай, каток, свой куток.

Баба — дрыгва, багністае месца на балоце.
Баба першапачаткова азначала такое месца на балоце, якое было прыкрыта «плеўкай» (травой і г. д.), але было вельмі небяспечнае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

akryda — беларуская лацінка

Слова акрыда (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: