Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

кіт¹, -а, Месны склон кіце, мужчынскі род
  1. Вялікая марская млекакормячая жывёліна, знешне падобная на рыбу. Грэнландскі кіт.
  2. пераноснае значэнне Пра чалавека, які мае выключна важнае значэнне ў якой-н. галіне, сферы дзейнасці (ад даўнейшага ўяўлення, што Зямля трымаецца на трох кітах). Кіты сучаснай фізікі.
   [Грэч. kētos.]
кіт², -у, Месны склон кіце, мужчынскі род
  Вязкае рэчыва для замазвання шчылін паміж шыбамі і рамай у вокнах. Шыбы зазвінелі, а з некаторых пасыпаўся кіт. ← Якуб Колас.

❌

кіт

гэта

— замазка

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова кіт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кі́т мн. —
Родны каго? чаго?	кі́ту мн. —
Давальны каму? чаму?	кі́ту мн. —
Вінавальны каго? што?	кі́т мн. —
Творны кім? чым?	кі́там мн. —
Месны у кім? у чым?	кі́це мн. —
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

усхадзіўся (раздурэўся) як свіння на дождж

залішне, празмерна (разгуляцца, разысціся, развесяліцца і да т. п.), звычайна ў дачыненні да дзяцей

Слова кіт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік кіт — у родным, давальным, творным і месным склоне

кіт

Навігатар

Мемчыкі