STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кіфара
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кіфа́ра мн. кіфа́ры |
| Родны каго? чаго? |
кіфа́ры мн. кіфа́р |
| Давальны каму? чаму? |
кіфа́ры мн. кіфа́рам |
| Вінавальны каго? што? |
кіфа́ру мн. кіфа́ры |
| Творны кім? чым? |
кіфа́рай, кіфа́раю мн. кіфа́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
кіфа́ры мн. кіфа́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад усіх бочак шпунт; пад усе бочкі шпунт — пра чалавека, якога калі трэба і калі не трэба пасылаюць выконваць розныя даручэнні, просьбы.
Польск. szpunt ад ням. spund.Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?
kifara — беларуская лацінка
Слова кіфара (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кіфара — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кіфаскаліёз + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кіўко́м (6)
(4) фа́ра ‹
› кіўну́цца (8)
(7) ана́фара ‹
› кіўну́ць (7)
(8) мета́фара ‹
› кіфаскаліё́з (11)
(7) эпі́фара ‹
› кіфо́з (5)
(6) а́мфара ‹
› кіх-кі́х (7)
(7) ка́мфара ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
