STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кіфара
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кіфа́ра мн. кіфа́ры |
| Родны каго? чаго? |
кіфа́ры мн. кіфа́р |
| Давальны каму? чаму? |
кіфа́ры мн. кіфа́рам |
| Вінавальны каго? што? |
кіфа́ру мн. кіфа́ры |
| Творны кім? чым? |
кіфа́рай, кіфа́раю мн. кіфа́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
кіфа́ры мн. кіфа́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хлябтаць — прагна піць // піць (віно, спіртныя напіткі) у вялікай колькасці
— Мне, думаеш, лёгка? Буду там чорт ведае з кім тую гарэлку хлябтаць. (Уладзімір Караткевіч)Хікікаморы (той, хто знаходзіцца ў адзіноце) можа не выходзіць з хаты гадамі.
Прызнайся ўжо нарэшце: ты хікікаморы.kifara — беларуская лацінка
Слова кіфара (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кіфара — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кіфаскаліёз + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кіўко́м (6)
(4) фа́ра ‹
› кіўну́цца (8)
(7) ана́фара ‹
› кіўну́ць (7)
(8) мета́фара ‹
› кіфаскаліё́з (11)
(7) эпі́фара ‹
› кіфо́з (5)
(6) а́мфара ‹
› кіх-кі́х (7)
(7) ка́мфара ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
