аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кіца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кі́ца мн. кі́цы |
| Родны каго? чаго? |
кі́цы мн. кі́ц |
| Давальны каму? чаму? |
кі́цы мн. кі́цам |
| Вінавальны каго? што? |
кі́цу мн. кі́ц |
| Творны кім? чым? |
кі́цай, кі́цаю мн. кі́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
кі́цы мн. кі́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
— Што мы кажам Богу арфаграфіі?
— Ні сігоння.
kica — беларуская лацінка
Слова кіца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кіца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кіцанька + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кі́хаць (6)
(10) няўро́дзіца ‹
› Кі́хну (5)
(10) насе́рдзіца ‹
› кіц-кіц (7)
(11) вярблю́дзіца ‹
› кі́цанька (8)
(9) нядба́ліца ‹
› кі́цель (6)
(9) бу́йваліца ‹
› кі́цельны (8)
(6) га́ліца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.